Inloggen voor koorleden   Kinderkoor 
  

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Optreden Neerijnen

 

Een recensie van Marian Claessens over het optreden in Neerijnen 

Fietsend langs de Waal waar dorpen en een stadje 70 jaar geleden bevrijd werden, waait een onstuimige harde wind en af en toe vallen er dikke druppels. Aangekomen in Neerijnen valt meteen een vrolijk rood- wit- blauw beschilderde caravan op naast een kerk. De klokken roepen om 13.15 uur de mensen op tot samenkomst. De kerk binnentredend gaat er een lichte schok door me heen, geraakt door het vertrouwde geluid van het Colourfulcity koor, geraakt door de enthousiast zingende mensen.
Krachtig, vol en gedreven hoor ik het laatste stuk van het inzingen: een nieuw lied en vervolgens nog enkele tonen van Ja vi se.
Dan is het wachten op de veteranen die door de regenbuien een kleine vertraging hebben opgelopen. De bijeenkomst wordt geopend met de vertrouwde geluiden van R-rchestra die me vooral herinneren aan de optredens in Bosnie, zo intens en mooi.
Vervolgens onderbroken door toespraken geeft het koor samen met het orkest en Mile Lukic de uitgesproken woorden in klank weer. Het koesteren van vrede. Het samenspel en het moeilijke maar mooie ritme heeft vast veel oefening gekost en het klinkt prachtig, zonder hapering.
Het begin van het lied met het hoge melancholische geluid en de kwetsbare bijna wenende zang van Mile gevolgd door de heldere fluittonen van Frans die de overgang maken naar een geneurie dat overgaat in de uitbundige koorzang “Vrede” alsof er met veel ongeduld op gewacht is.
De blijdschap erover komt naar voren afgewisseld met opnieuw geneurie en een inzet van de bassen en tenoren, gevolgd door alle andere stemmen samensmeltend tot een uitbundig verzoek om de vrede te behouden. Mooi!
Zoals ook de organisatie de wens weergeeft dat de vrede die met zoveel passie bezongen is nog lang zal duren. Fijn dat het koor hier haar moeite en energie aan heeft willen gegeven om de 70 jarige vrijheid te vieren en te eren. 

De vrede en het geluk ervan blijven doorklinken wanneer we doorfietsen naar Tuil waar de broodjes, waaltjes, als manna worden gedropt vanuit een vliegtuigje. De kinderen en volwassenen rennen opgewekt door het weiland ernaar toe om te genieten van de broden zonder beleg, dat is weggewaaid in de strijd met de wind. Marian Claessens